| kar tren | |
beş yıl sonra dün; gönül sarayımın sahibi gönlümün sultanı dünyalar güzeli iyilik timsali derdimin dermanı arkadaşımla beraberdim… süresi kısa manası büyüktü kapısını çalarken ben... elim ,ayağım titriyor kalbimin atışları hızlı bir ritm yakalayıp heyecanlanıyordu işte kapı açıldı ve karşımda o, o …gönül sarayımın sahibi tam karşımda gülümsüyor acılarını göstermemeye çalışıyor tıpkı ben gibi yıllara meydan okumak mümkün mü? acıları gizlesen de mahsun duruşunda geçen yılların acısını görüyordum evlenmiş boşanmış aradığı mutluluğu bulamamış yıkılmış, kalbi kırılmış bir orada, bir burada yeni hayatını kurmak için oğluyla mutlu olmak için çaba sarfediyor arkadaşımı, can dostumu sırdaşımı, ortağımı böyle mahsun görmek bana koydu… o, dünya güzeli kız mutluluğu çoktan haketmişken haketmiyen birine varmış bunun adına aşk deniyor aşk her zaman mutlu etmiyor ikimizde rollerini iyi çalışmış amatör oyuncular gibi devreyi tamamladık mahsun, üzgün, ama ümitli işte karşımda duruyor. benim gönül sarayımın sultanı uykusuz gecelerimin kahramanı şiirlerimin ilhan perisi birazdan kara tren gelip onu benden alıp götürecek o an geldi sarıldık öpüştük acı bir düdük sesi ve gözlerimden süzülen yaşlarla yolcu ettim onu arkasından el sallayarak gözyaşlarımı göstermeyerek el salladım ona tren gözden kayboluncaya arkasından baka kaldım elim havada umutla,sabırla bir sonraki buluşmaya dek |